KINO

«BIT ROTS» آرشیوی تعاملی از حافظه فرهنگی ایران است که در آن، توجه به نیرویی محاسباتی و ویرانگر تبدیل می‌شود. دیجیتالی‌سازی با تبدیل نقاشی‌ها به داده، به حفظ آن‌ها کمک می‌کند، اما هم‌زمان آن‌ها را ماشین‌خوان و برای استخراج، انتزاع و استفاده مجدد به‌عنوان داده در دسترس قرار می‌دهد. مخاطبان جزئیاتی را که توجهشان را جلب می‌کند لمس می‌کنند و پیکسل‌های پیرامون آن نقطه را به‌صورت موضعی بازآرایی می‌کنند. توجه مکرر این اختلال را تشدید می‌کند، زیرا اثر، توجه را استعاره‌ای از دیده‌شدن و گردش می‌داند: هرچه یک محتوای فرهنگی بیشتر دیده، به اشتراک گذاشته، نمایه‌سازی و موضوع تعامل قرار گیرد، بیشتر در معرض پردازش محاسباتی قرار می‌گیرد. بیت‌ها باقی می‌مانند، اما روابطی که حامل زمینه و معنا بودند، به‌تدریج از بین می‌روند.